Moloz Skandalı: Mahalle Araları Depo Oldu, Belediyeye Hem Sağlık Hem Maddi Fatura"

Moloz Skandalı: Mahalle Araları Depo Oldu, Belediyeye Hem Sağlık Hem Maddi Fatura"

6 Şubat depremlerinin ardından Malatya’da yıkılan binalardan çıkan milyonlarca ton moloz, resmi bertaraf alanları yerine aylarca mahalle aralarına döküldü. Toz, gürültü, çevre kirliliği ve sağlık riskleri yaratan bu durum, halkın tepkisine rağmen uzun süre görmezden gelindi.

Malatya Büyükşehir Belediye Başkanı Sami Er, ancak aylar sonra “moloz kaldırma seferberliği” ilan etti. Şu anda kamyonlar ve iş makineleriyle mahalle aralarındaki yığınlar taşınıyor. Ancak bu gecikme hem halk sağlığını tehlikeye attı hem de belediyeye ciddi maddi külfet yükledi.

Hukuki Boyut:
Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’nın “Yıkıntı Atıklarının Yönetimi” yönetmeliğine göre, molozlar yalnızca belirlenmiş depolama ve geri dönüşüm alanlarına taşınabilir. Aksi durum “izinsiz döküm” kapsamına girer ve sorumlular hakkında idari para cezası ile birlikte Cumhuriyet Savcılığı’na suç duyurusunda bulunulabilir. Ayrıca, molozların içinde asbest veya tehlikeli maddeler bulunması halinde, bu eylem Türk Ceza Kanunu’nun çevrenin kasten kirletilmesi maddesi uyarınca hapis cezasına kadar gidebilecek bir suçtur.

Maddi Kayıp:
Yetkililerden alınan bilgilere göre, molozların doğru depolama alanlarına baştan taşınmaması, belediyeye iki kat maliyet yükledi. Önce izinsiz dökülen molozların çevresel etkileri temizleniyor, ardından tekrar taşınma işlemleri yapılıyor. Bu süreçte harcanan yakıt, işçilik, iş makinesi amortismanı ve zaman kaybı nedeniyle milyonlarca liralık ek yük oluştu.

Vatandaş Tepkisi:
Bölge halkı, “Aylarca bu pisliklerin içinde yaşadık. Çocuklarımız tozun içinde oynadı. Şimdi kaldırıyorlar ama olan bize oldu” diyerek duruma tepki gösteriyor. Uzmanlar ise bu ihmali “yönetim zaafı” olarak nitelendiriyor ve hem belediye içinde hem de müteahhitler düzeyinde sorumluların hesap vermesi gerektiğini vurguluyor.

Sonuç olarak, Malatya’daki moloz krizi sadece bir temizlik meselesi değil; hem hukuki hem ekonomik boyutları olan, yönetimsel bir ihmal örneği olarak hafızalara kazınıyor.